متغیر گروه مراحل انحراف معیار ± میانگین tشده محاسبه درجهآزادی درون p گروهی بین p گروهی پیش آزمون 37/2 ±50/85
تجربی آپس زمون 30/2 ±80/78 39/31 9 000/0*
وزن 002/0¥
(کیلوگرم) پیش آزمون 18/3 ±90/82
کنترل آپس زمون 07/3 ±50/1- 9 168/0
83/10
تجربی پیشآ پس زمونآزمون 3722//11 ±±8035//3028 86/28 9 000/0*
2BMI پیش آزمون 07/1 ±33/29 048/0¥
(kg/m )
کنترل آپس زمون 98/0 ±50/1- 9 168/0
29/40
پیش آزمون 69/1 ±80/36
تجربی 05/15 9 000/0* چربی آپس زمون 87/0 ±90/29 001/0¥
(درصد) پیش آزمون 26/1 ±40/35
کنترل آپس زمون 64/1 ±40/1- 9 193/0
35/70
تجربی پیشآ پس زمونآزمون 0142//00 ±± 9886//00 96/25 9 000/0*
WHR پیش آزمون 27/0 ± 98/0 0001/0¥ کنترل آپس زمون 28/0 ± 50/0- 9 591/0
0/98
پیش آزمون 26/0 ±29/2
58682-2933121

در این سایت فقط تکه هایی از این مطلب با شماره بندی انتهای صفحه درج می شود که ممکن است هنگام انتقال از فایل ورد به داخل سایت کلمات به هم بریزد یا شکل ها درج نشود

شما می توانید تکه های دیگری از این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید

ولی برای دانلود فایل اصلی با فرمت ورد حاوی تمامی قسمت ها با منابع کامل

اینجا کلیک کنید

تجربی 80/18 9 000/0* لپتین پس آزمون 33/0 ±43/1 0001/0¥
(ng/ml) پیش آزمون 18/0 ±98/2
کنترل 09/2- 9 066/0
پس آزمون 17/0 ±99/2
* نشانه معناداری آماری درون گروهی، ¥ نشانه معناداری آماری بین گروهی
بحث و نتیجه گیری
تحقیقات فراوان نشان دادهاند که چاقی و اضافه وزن موجب بروز بیماریهای گوناگونی همچون پرفشار خونی، دیابت نوع 2، آترواسکلروز، افزایش ابتلا به آلرژی و ضعف در ترمیم جراحت میشود (26). یکی از مهم ترین دلایل آثار چاقی و اضافه وزن را به افزایش توده چربی بدن و افزایش غلظت سرمی لپتین نسبت می دهند (25). آثار لپتین در سیستم عصبی – هورمونی نشان داده شده است. از سویی دیگر تمرینات منظم ورزشی با افزایش متابولیسم سلولی، تأثیر بسزایی در پیشگیری و درمان بیماریهای مرتبط با چاقی و اضافه وزن و عوارض ناشی از آن دارد (20). نتایج حاصل از این تحقیق نشان داد دوازده هفته تمرین تناوبی به صورت فزاینده، موجب کاهش معناداری در سطوح لپتین، وزن، درصد چربی، BMI و WHR دانشجویان دچار اضافه وزن شد. نتایج حاصل از این تحقیق با یافته های زیلایی بوری و همکاران (1392)، حقیقی (1390)، رحمانینیا (2009)، مارتینز (2007) و ایراندوست (1390) همخوانی دارد و آن را تأیید میکند. با توجه به نتایج تحقیق حاضر به نظر می رسد، کاهش مقدار لپتین پلاسما و درصد چربی بعد از یک دوره تمرین با افزایش تستوسترون همراه است (24). گزارش شده است این سازوکار، موجب تأثیر تستوسترون بر تجزیه چربی (20) و افزایش تعداد گیرنده های بتا آدرنرژیک (6)، آدنیلات سیکلاز (5)، پروتئین کیناز A و لیپاز می شود (3). از طرفی، تمرین از طریق تغییر برخی هورمون ها مانند لپتین و کورتیزول، در تنظیم وزن بدن نقش اساسی ایفا می کند و مقادیر لپتین خون با مقدار بافت چربی نسبت مستقیمی دارد و همبستگی آن با توده چربی کل بدن نسبت به وزن بدن بیشتر است (23،20). نشان داده شده است که تمرین بر سطوح لپتین گردش خون در زنان نسبت به مردان اثر بیشتری دارد (17). شواهد زیادی وجود دارد که نشان میدهد افزایش حساسیت لپتین موجب تولید یک فنوتیپ لاغر و مقاوم به چاقی می شود. این مشاهدات نشان می دهد که لپتین مانع از افزایش وزن می شود و افزایش حساسیت لپتین در مقابله با چاقی مؤثر است (3،18). برخی مطالعات نشان داده اند، فعالیت بدنی، سطوح لپتین را نه فقط بهسبب کاهش توده چربی، بلکه همچنین از طریق افزایش حساسیت لپتین میکاهد. (Cyclic adenosine monophosphate)، cAMP در بافت چربی و کبد به وسیله آنزیم آدنیلات سیکلاز تولید میشود. این آنزیم روی(Adenosine ATPtriphosphate) عمل کرده و cAMP و پیروفسفات را تولید می کند. cAMP، فسفوریلاز را فعال می کند که فرایند گلیکوژنولیز و از طرفی دیگر در روند لیپولیز، آنزیم لیپاز را فعال می کند (9). شاید کاهش سطوح لپتین، وزن و چربی بدن در این تحقیق در بخشی به این موضوع ارتباط داشته باشد. از طرفی یکی از سازوکار هایی که به آن استناد می شود، افزایش عملکرد انتقال دهنده گلوکز (4GLUT) درفعالیت با شدت زیاد است، که موجب ورود گلوکز به داخل سلول های چربی از طریق 4GLUT می شود؛ سپس گلوکز به عنوان سیگنال داخل سلولی عمل می کند، تحریک ترشح لپتین از سلول های چربی را سبب می شود (1،7). در تأیید یافته های حاضر، این مشاهدات نشان می دهد که لپتین مانع از افزایش وزن می شود و افزایش حساسیت لپتین در مقابله با چاقی مؤثر است. همچنین، تغییرات سطوح لپتین با BMI رابطه دارد. گزارش شده است، فعالیت بدنی ممکن است بیان mRNA لپتین را نیز کاهش دهد


پاسخ دهید